Agresyona Tahammül

Agresyona Tahammül

Günlük hayatta karşılaştığınız fikir ayrılıklarına, size sınır konulmasına ya da sizin sınır koymanıza, bir tartışma ortamında hissettiklerinize ve emin olduğunuz bir konuda sizi desteklemeyen düşünceler olsa bile bu düşüncelerinizin arkasında durabilmenize dair "kotanız" ne durumda?

Bazı insanlar, kendi duygu ve düşünceleriyle uyuşmayan bir şeyle karşılaştıklarında, istemedikleri hâlde kendilerini karşıdakine uyumlanmış ve geri çekilmiş bulurlar. Bunu içsel olarak "karşımdakini düşünüyorum" diyerek akla uygun hâle getirirler. Ancak aslında böyle olmadığına dair işaretleri içten içe hissederler ve bir rahatsızlık duyarlar.

Kişinin kendi duygu ve düşüncelerine güvenebilmesi, bebeklikten itibaren gelişmeye başlayan bir yetidir. Özellikle bakım veren ebeveyn tutarlı bir bakım sağladığında, çocuk zamanla duyusal ve duygusal olarak bir bütün olduğunu hissetmeye başlar. Ebeveynin çocuğun kimi zaman inatçı ve sınır zorlayan isteklerini, dünyayı keşfetme çabalarını kabul etmesi; koşullara uygun olmayan istekleri ise sevgisini örtük biçimde hissettirerek reddetmesi, çocuğun zamanla başkalarının duygu ve düşüncelerini — kendisininkiyle uyuşmasa bile — dinleyip anlayabilmesini sağlar. Buna agresyonu yönetebilme kapasitesi denir.

Ancak bakım verenler çocuğun isteklerini sert ve reddedici bir tutumla durdurursa ya da bu istekleri ihmal ederse, çocuk kendi duygu ve düşüncelerine yabancılaşır ve ötekinin duygu ve düşüncelerinin kendisininkinden daha önemli olduğunu deneyimler. Bu kişiler yetişkinlik döneminde bir düşüncenin arkasında durmakta, bir grubu yönetme kapasitesinde ya da daha basit biçimde kendi istek ve arzularını ötekinin isteklerine tercih etmekte zorlanabilirler.